Full of Happiness

1.

คนไทยใช้ยาผิด และไม่ยอมเชื่อฟังบุคลากรทางการแพทย์

2.

ไม่ต้องหาตัวอย่างที่ไหน ท่านพ่อและท่านแม่ของเจ้าของบล็อกเอง เป็น case ที่ยังไม่สามารถแก้ไขได้ ปวดหัวจริงๆ ลูกไม่อยู่บ้านหลายเดือน พ่อก็แอบหยุดยาเบาหวานเอง บอกว่าน้ำตาลไม่ขึ้น ยาไม่ต้องกินก็ได้ โอ้วววววว ฟังแล้วมันจี๊ดใจเภสัชกรจริงๆ

3.

สองวันก่อนไปเที่ยวต่างจังหวัดกับครอบครัว ท่านแม่เกิดอาการวิตกจริต กลัวจะนอนไม่หลับ เลยถามหายาที่ช่วยให้ง่วง เราก็เลยแนะนำตัวที่เบาที่สุดและคิดว่าผลข้างเคียงน้อยสุดให้ไป CPM ยาแก้แพ้เม็ดสีเหลืองเล็กๆ พอเค้ารู้ว่ามันเป็นยาแก้แพ้ลดน้ำมูก ก็บ่นยกใหญ่ "กินได้ไง ไม่ได้มีน้ำมูกซะหน่อย" เอ้า แล้วท่านแม่จะเอาอะไรล่ะ ยานอนหลับหรอ อยากได้ก็ไปขอคุณหมอโน่น เภสัชกรจ่ายให้ไม่ได้หรอก กินๆ ไปเถอะน่า อันนี้แหละ ปลอดภัยกว่ายานอนหลับเห็นๆ

พอย้ำว่าให้กินเจ้านี่แหละ จะได้นอนหลับ เลยโดนตอกกลับมาว่า "ยานะ ไม่ใช่ลูกอม" อืมมมมม ค่ะ แล้วที่แม่พยายามจะหายากินให้นอนหลับเนี่ย มันเข้าคอนเซ็ปต์ กินยาเป็นของเล่นเลยไม่ใช่หรอ

4.

ดูๆ ไปแล้วอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่รู้กันมั้ยว่าการหยุดยาเอง การกินยาโดยไม่จำเป็น หรือแม้แต่การใช้ยาที่แรงเกินไป มันสามารถส่งผลต่อตัวเรา คนรอบข้าง และอาจลามไปถึงระดับประเทศ ระดับโลกเลยก็ได้

ตอนนี้ในเกาะสมุยเค้าเลิกจ่าย amoxycilin ไปแล้ว อย่างเบาๆ ก็ล่อไป amoxy-clav คิดแล้วก็กลัว ซักวันเชื้อโรคคงจะดื้อยา แล้วสุดท้ายเราก็จะไม่มียาดีดี ราคาถูกไว้ใช้ ต้องพึ่งยาแรงๆ ราคาแพงๆ ไว้รักษาโรคเล็กๆ น้อยๆ

มันไม่ใช่ความผิดของผู้ป่วยฝ่ายเดียวหรอก บุคลากรทางการแพทย์เองก็ต้องมีส่วนรับผิดชอบ

แต่ก็ไม่ง่ายเลย

ขนาดคนที่บ้านเค้ายังไม่ค่อยเชื่อฟังเราเล้ยยยยยย คิดแล้วก็รู้สึกผิดต่อครูบาอาจารย์จริงๆ

คงต้องดุให้มากกว่านี้ซะแล้วเรา เฮ้อ พ่อกับแม่ก็จริงๆ เลย เชื่อฟังลูกซักเรื่องก็ไม่ได้